آخرین چریک

emad1360 — Sat, 10 Oct 2009 05:18:18 GMT

که عشق گودال عمیقی است

بر بال پروانه ای
نشان یک عشق قدیمی
و نان
تکه تکه بر سفره ای ارزان می ریزد
که چشم در چشم بوده ایم و
خشم یک حس انسانی است
حالا مرده ایم
در عصر تابستان
و افکار پوسیده ای
که بر پوستمان روییده
با پروانه ای بودیم
از پیله ای به پیله ای
از همیشه تا همیشه
که عشق
گودال عمیقی است
در بطن زنان
چکه چکه بر آنان گوارا باد

emad1360 — Wed, 22 Jul 2009 10:47:31 GMT

دیوارهای خالی اتاق

دیوارها پوشیده از هیچ و
هیچ پیچیده در اتاق
تا لیوانی خالی را
در خلال صحبت با تو بنوشم
یا مست ولایعقل
در کوچه های اهواز
چشمان خون گرفته ام
خیره در چراغ ماشین ها
خواب دختری را ببینند
که موهای بلندی داشت
فقط همین
مرا به خانه می رساند و

دیوارهای خالی اتاق

emad1360 — Fri, 08 May 2009 11:38:18 GMT

شعری از بهمن ساکی

صخره یا طوفان ؟ چه آمد ناگهان بر باد بانم
در شب دریا کدامین بر زمینم زد ، ندانم

کو نشانی از کسی تا سمت ساحل را بپرسم
تا کجا با این شکستن ، می شود آیا برانم

آخرین لنگر کجا باید بیندازم در این شب
سو سوی چشم نهنگی لرزه می ریزد به جانم

موج تا موج از خودم سر می روم در گریه هایم
دست هق هق می دهد بر شانه ی دریا تکانم

لک لک از برج دکل برخاست ، تا شاید بخواهد
آب پاکی را بریزد روی دست جاشوانم

طبل شیون را بزن ((دریا عروسی دارد امشب ))
ساحل چشم انتظارم ، ساحل دور از گمانم

ناخدا را با خدا بر عرشه تنها می گذارم
کم کم از چشم افق . . . دیگر نمی چرخد زبانم

emad1360 — Sat, 18 Apr 2009 16:16:44 GMT

فراموشی

دروغ هایم را به تو می گویم
و داغ هایم را
که ازلب های تو می آید
فراموش می کنم
تا فرشی که زیر پایت پهن می شود
مرگی بیاورد
که چون برگ
از هر درختی که فکر کنی آویزان است
حالا که نیستم
لب هایت را ببند
تا برف بیاید و
حرف های تازه ای بشنوی

بغض اسپانیا

emad1360 — Thu, 12 Mar 2009 11:42:18 GMT

نه قصه قصه ی عشق و نه نامتان لیلا

عجیب توی دل من نشسته ای حالا

خجالت از سر و روی اتاق بالا رفت

غزال خنده به لب ...شبکلاهتان آقا

و چشم های تو تصویر یک خدا در خواب

به زیر ملحفه ی پلک ، ناز در لالا

پناه بر شب یلدا که گیسهای کسی

شبیه مهر سیاهی است روی خاطره ها

درست ساعت اردیبهشت می خواندم

که رد پای غزل مانده بود بر صحرا

- مونی که تا تونه دیدم تیه به ره موندوم -

همیشه زمزمه ی یک مسافر تنها

منم همیشه هواخواه رقص یک کولی

صدای زخمی گیتار و بغض اسپانیا

بشقاب

emad1360 — Wed, 18 Feb 2009 09:49:25 GMT

تمام شعر

فال به دست رقاصه است

تا غصه ی لیلی و مجنون

از بشقاب نیمه تمام

توی دست جان بگیرد

جای شما خالی

بشقاب ندارید

و این یعنی پشت خط بمانید

تا حاج کاظم مظلوم نباشد

یا بفهمید دسته بره خط

نفر برگرده یعنی مجنون - نه

حالا معصومیتی توی گلو رسوب شده بماند

مشکل شماست

که پشت در انتظار می کشید

تا شاعر از دست بیافتد

و اگر تکه تکه نیست لااقل بخندید

حالا شعر تمام

و این یعنی لیلی و مجنون

چسبیده اند به بشقاب و

شما خوابیده اید

وقتی که لببان دلبران خندیدند

emad1360 — Sun, 11 Jan 2009 23:31:18 GMT

دلبرکه گذشت کوچه گلباران شد

ای وای چه چشمه ها افشان شد

گفتا که گذشت و رفت تا سال دگر

سالی بگذشت و رفت ..کوچه هم گریان شد

شب بود و ستاره ها ترسید ند

انگار که عاشقانه می رقصیدند

سو سوی چراغ دل پر پر شد

وقتی که لبان دلبران خندیدند

...

emad1360 — Fri, 31 Oct 2008 01:59:18 GMT

یازده بیت برای جنگ ... هنگ 666 ام ، اهواز

شیما نشست روی قناری ...کنار باد
لورکا خزید و خنده به لب هی اشاره داد
خانم ، مسیح قلب شما را...چه...ها...چه شد؟!
گفتم ، چه ، رفت سمت چپ و شکل بامداد
حتی دوید عمه ی ممدرضا ، شکست
با توده های وحشی الاکلنگ شاد _
مان می پرید روی غزل هاش و کهنه بود
بل بل بلا بلا بل بلبل ، به خیر باد
با بوف کور نفت اثیری قرار داشت
دیشب کنار دکه ی شمعون ، لنینگراد
کف کرد و کافه کمی مجدلیه بود
لولیده بود توی تنش کرم خانه زاد
ساعت ! درست عقربه ها را تکان بده
ایگناسیو : برو بابا ...ولش...زیاد
با ادعای پشمک و قیچی جلو نیا
سمبوسه،بوسه،مربا و ...زنده یاد
ازروی تپه های نباریده می گذشت
شلغم ترین سلاله ی عبری ، رفیق باد
با سیخ سرخ ... بس کن از اول بیا بگیر
می روفت باز باکره ها را از اقتصاد
خنجر خیال خام خدایان کاغذی است
یک جنگجو که جبهه ندید و شکست داد !

پیکرت...برجستگی هایش

emad1360 — Sun, 14 Sep 2008 00:55:21 GMT

شهوت از چشمت سرازیر است

دست ها یم با تو در گیر است

دست ها یم مست اندامت

دست ها یت مثل زنجیر است

لب لبا لب از لبت امشب

جنگ بین آهو و شیر است

می درد چشمت دها نم را

چشم ها یت برق شمشیر است

پیکرت ...برجستگی ها یش

تکه های سرد ازمیر است

طرح اندام تو اسلیمی است

ساق ها یت مرگ تفسیر است

با تو معنا می شود امشب

بی تو شب دلگیر دلگیر است

دکمه ها یت بی سرانجامند

وقت تنگ و لحظه ها دیر است

می روم تا عمق اندامت

ای موذن وقت تکبیر است

هفت خوان

emad1360 — Sun, 27 Jul 2008 11:47:18 GMT

خوان اول

خبر آوردند!

شب رقص ماه بود و

طرفة العيني اسب رميد

ما در آغوش جنوبگان گرم بوديم و

سفره ي اول همينطور بود

خوان دوم

چشمه از دست پريد و

ترک مکان مي کردي

کم کم

از دست هايم نا اميد بودم و

آفتاب اهواز

درد خماريش را تعارف مي کرد

ما ، دو نفر بوديم

خوان سوم

تو رحم نداشتي و

مجوسان از آهن و نان پاره

به دنبال (لوک خوش شانس)

کله پا شدند

تا خليج ، قطره قطره کم شود ؛

سه کرديم

خوان چهارم

زن

با جنس فراموشي و آه

شرم نکردي ؟

گيسو بريده ي شکر خند !

هنوز بر آسمان سايه مي کردي

چهار فصل

خوان پنجم

ولدالزنا از کارون بود

با احکام نانوشته

نکير و منکر اولاد شما بودند ؟

پنجه هاي خون و دودمان ناتمام

خوان ششم

زنگار بسته ي ارژنگ

به تلخي تو نبود

نقش نا صواب غارهاي البرز

ششلولت را به سمت ما بگير

خوان هفتم

کوهها

لحظه هاي خمار بودند و

فلق روي گونه ي هفتم

خوان گستر ما خوابيد ...

شب رقص ماه بود