آخرین چریک

( مثل بوسه ای طولانی )

غروب بود و غرور

از آسمان می آمد

از آستین زنان دربار و

دریاهای دور

ملاحانی خسته

ملحفه ها را تکه تکه می کردند  

تا رویایی را بیابند

که در عتیق خاطره ها از آن نقل ها بود انگار

و شعر

کلامی همگانی

-        نمی دانی ؟!

پس گوش کن –

ما تا همین حالا

درست همین حالا

به انعکاس تصویر خود در آینه خیره بودیم

و شب

سرد و نمناک

مثل بوسه ای طولانی

از نگاه تو سرک می کشید

به افکار ستارگان دور دست و

دست هایی که تورا دوست می داشت

و دوست

چه کلام زیبایی بود

وقتی از دهان تو می آمد و

به ابدیت می رفت

به ابتدایی ترین شیوه ی انسانی

ما چه روزهای خوبی داشتیم

رازهایمان را . . .

اصلن بگذریم

همین حالا ،

درست . . . همین حالا

(روز انسان )

به : احمد شاملو ، شاعر انسان

در زادروزت

به زیارت شعر می روم

و شعور صخره ای است صعب العبور

برای آنان که تو را گریسته بودند

آنان که زیسته بودند

بی اندیشه ای

حتی ریشه ای نبوده هیچ

و ریش

ریش بلند

چه نشان پلیدی است

بر چهره های آنان

که نان را به نرخ فردا می خرند

و نامشان از انسان تهی است

از ما تهی است

از عشق اما

جز بوسه ای مکتوب چه مانده ؟

در کتاب های ممنوعه

و مکتوبین مغضوب

از این درگاه رفته اند

به اجبار و

انکارشان می کنند

در زادروزت

آنقدر فریاد می کشم

داد می کشم

تا روزت

روز آزادی

روز انسان

نام گیرد

کتاب نا تمام چپ  

شبی چنان بزرگ شد پسر به احترام چپ

دو کودک تزار را نکش نکش غلام چپ

بيا به توده ها بگو گواهی غروب روس

رفيق و خلق اين منم همان که شد امام چپ

و می رود خزانه ها سوييس و لندن و خدا-

چه فرق می کند تو را جناب مستدام چپ

دو دست زن شکسته ای به خاک و خون کشيده ای

به داس تيز می برم زراعت حرام چپ

به راه راست می رود رسالت گلوله شو

شقيقه را نشانه کن به ساعت قيام چپ

فروغ خانه ی سيا سپيده می زند به خون

جذام تن نشان بده به گفته ی کلام چپ

ـ بوی شراب می زند خربزه در دهان مکن ـ

به انگليس می رود کتاب نا تمام چپ...

قصه ی امشب شبيه خودمان نيست

-الو ٫ آقا عماد گوشی رو ور نمی داری-

الو...

گوشم بدهکار نيست

گويی شامه ی بدی پيدا کرده

شمارش مسکوک و مسدود شدن حلق

يا دهان لق شما کنار جادوهای جوات

گوش کارش را بلد است

از دلبری های يک پالسی

تا پاچه خواری نه ماهه

از لخت و عوری پريان هم مستفيذ است

سفيد- همين مهره هم صفی طولانی دارد

صفت شام برای خماری کشيدن سفت است

سياه- از اين مهره ساعت نقره ای بيرون می جهد

قمر در عقرب می شود

شواهد امر هم يکی يکی مسدود می شوند

گويی بدنم در بخش های غرب و شمال نم دارد

وقت غروب بود و غريبه با چند ريال بهانه گوشی را بر نداشت

- خيلی خوب ٫ شهرزادم

زنگ زده بودم حالت رو بپرسم

خدا حافظ -

قصه ی امشب شبيه خودمان نيست

شکار آهوان و بادها

رويا ببر است

که پنجه بر خواب می کشد و

يالها به باد

رويا آب است

که ماهی بميرد و

ماه بخسبد

در اقليمی نا بجا

آهوان به شکار بروند

رويا تويی

که اخم می کنی و

در شرابی تازه می افتی

برای هفت کوچه و

هفت چکامه ی خسروانی

اين عاشق

شکل کهنه ی فرهاد است

که از بيستون آمده و

به تيشه پرداخته

رويا منم

پلنگ زخمی اهواز

در ماه خون

شکار آهوان و بادها

انگار همیشه همین بود

وقتی که عشق به سمت ما آمد

ما خواب بودیم و

خبرها از اخبار دزدیده می شد

ابروی یار هم

انگار نه انگار مراوده ای بود و

مناسبت ها

به تقویم میلادی می گریختند

سال کبیسه هم از کیسه بیرون نمی آمد لامصب

هوا ابری بود و

حال ما بهتر نمی شد هیچ

وقتی که عشق به سمت دیگری رفت

افکار تکراری بود و

افراد به انکار

انگار همیشه همین بود

 ما خواب شدیم و

بنفشه ها

بر فرش های خانه می روییدند

بنگر

چگونه تقویم را بستند و

به تقدیر شدند

به هر مناسبتی که شد

هرجا چراغی روشنه

از ترس تنها بودنه

ای ترس تنهایی من

اینجا چراغی روشنه

خواب های بی سر انجام