دیوارهای خالی اتاق

شعری از بهمن ساکی

فراموشی

نه قصه قصه ی عشق و نه نامتان لیلا

عجیب توی دل من نشسته ای حالا

خجالت از سر و روی اتاق بالا رفت

غزال خنده به لب ...شبکلاهتان آقا

و چشم های تو تصویر یک خدا در خواب

به زیر ملحفه ی پلک ، ناز در لالا

پناه بر شب یلدا که گیسهای کسی

شبیه مهر سیاهی است روی خاطره ها

درست ساعت اردیبهشت می خواندم

که رد پای غزل مانده بود بر صحرا

- مونی که تا تونه دیدم تیه به ره موندوم -

همیشه زمزمه ی یک مسافر تنها

منم همیشه هواخواه رقص یک کولی

صدای زخمی گیتار و بغض اسپانیا